اسید آراکیدونیک(ARA) یک اسید چرب ضروری مهم در بدن انسان است و همچنین فراوان ترین و گسترده ترین اسید چرب چند غیراشباع در بدن انسان است. برای حفظ ساختار و عملکرد غشای سلولی در داخل بدن مهم است. ARA به طور گسترده در بافت های حیوانی وجود دارد و حدود 1 درصد در فسفولیپیدهای خون، هپارین و سفالین، حدود 15 تا 40 درصد در اسیدهای چرب فسفولیپید آدرنال و حتی تا 70 درصد در پایانه های عصبی را شامل می شود.
ARA یک اسید چرب مهم است. در داخل بدن، ARA می تواند با اشباع زدایی و گسترش زنجیره کربنی اسید لینولئیک تشکیل شود. عملکرد تنظیم بیولوژیکی اسید لینولئیک عمدتاً از طریق متابولیت های ARA حاصل می شود. ARA همچنین دارای عملکردهایی مانند تنظیم تحریک پذیری قلب، مشارکت در غدد عصبی، تقویت تقسیم سلولی و مهار تجمع پلاکتی است.
ARA با تبدیل به پروستاگلاندین PGF در حین و بعد از تمرین بدنی باعث ترمیم و رشد بافت ماهیچه ای اسکلتی می شود. این نه تنها به عنوان یک لیپید ساختاری بسیار مهم در بافت های پستانداران (به ویژه بافت عصبی) وجود دارد، بلکه یک پیش ساز مهم برای سنتز پروستاگلاندین ها در انسان است، با طیف گسترده ای از فعالیت های بیولوژیکی و اثرات مهم تغذیه ای.
مسیرهای متابولیک ARA
به عنوان پیش سازهای مختلف مواد فعال بیولوژیکی، سه نوع اصلی آنزیم در متابولیسم ARA وجود دارد. واکنشهای اصلی اکسیداسیون که متابولیسم ARA را کاتالیز میکنند عبارتند از: اپوکسیداسیون، اکسیداسیون آللیک و امگا هیدروکسیلاسیون. در شرایط فیزیولوژیکی طبیعی، سطح ARA آزاد بسیار پایین است. هنگامی که غشای سلولی تحت محرک های مختلف (مانند التهاب) قرار می گیرد، ARA از مخزن فسفولیپید آزاد می شود و مقدار زیادی آراشیدونیک اسید تولید می کند که به متابولیت های فعال بیولوژیکی تبدیل می شود. در بسیاری از سلول ها، ARA از شبکه آندوپلاسمی سلول و پوشش هسته آزاد می شود و سپس بین سلول ها برای تشکیل مشتقات کربن فعال بیولوژیکی 2- منتقل می شود.