1. بی اشتهایی، تهوع، آنسفالوپاتی، گاستتریت، ascites، رژیم غذایی محدود به سدیم و نوشیدن ترکیبی همه می تواند مصرف رژیم غذایی را کاهش دهد.
2. کمبود نمک صفرا، رشد بیش از حد باکتریایی، تغییرات در موتیلته روده، تغییر در فشار خون پرتال روده، آسیب مخاطی و افزایش نفوذ پذیری روده می تواند همه منجر به مالاب جذب مواد مغذی و سوء هاضمه شود.
۳- سیروز کبدی حالتی از گرسنگی شتاب دار است، به این صورت که بدن از مواد انرژی (پروتئین ها، چربی ها) به غیر از گلوکز استفاده می کند.
4. کاهش سنتز اوره و پروتئین کبد، کاهش جذب پروتئین روده و افزایش دفع نیتروژن ادرار منجر به از دست دادن پروتئین کل. بیماری کبدی می تواند باعث کاهش نسبت اسید آمینه زنجیره شاخه ای (BCAA)/اسیدهای آمینه معطر شود.
5. سوخت و ساز غیر طبیعی کربوهیدرات مربوط به مقاومت به انسولین، اختلال در گلوکونئوژنز و کاهش ذخایر گلیکوژن است. در نتیجه چربی ها ترجیحاً برای انرژی اکسید می شوند، بنابراین نقل قول تنفسی (RQ) بیماران مبتلا به سیروز کبدی کمتر از بیماران بدون بیماری مزمن کبدی است. RQ به نسبت تولید CO2 به مصرف O2 گفته می شود.
سوء تغذیه در بیماران مبتلا به سیروز کبدی چطور؟
1. تغییر رژیم غذایی خود را
بیماران مبتلا به سیروز کبدی را تشویق کنید که در طول روز وعده های غذایی کوچک و مکرر بخورند و شب ها وعده های غذایی اضافه کنند تا مدت زمان حالت روزه پس از جذب غذا کوتاه شود. روزه گرفتن در شب برای بیماران مبتلا به سیروز کبدی معادل روزه برای افراد سالم به مدت ۲ تا ۳ روز است. تنقلات شبانه می توانند اکسیداسیون چربی ها را کاهش دهند و تعادل نیتروژن را بهبود بخشند. تنقلات نیتروژن مانند کالری برابر در طول روز معادل سوخت و ساز بدن یا اثرات بالینی تنقلات شب نیستند.
2. مکمل انرژی و پروتئین
بیماران مبتلا به سیروز کبدی باید کالری کافی و مصرف پروتئین را تضمین کنند. بیمارانی که نمی توانند نیازهای تغذیه ای خود را پس از اداره شفاهی برآورده کنند، می توانند با تغذیه انترال یا والدین ترکیب شوند. در بیماران مبتلا به سیروز کبدی، افزایش مصرف پروتئین ثابت شده است که امن، مفید، و به خوبی تحمل شده است.
3. مکمل اسیدهای آمینه زنجیره ای شاخه
BCAAنه تنها یک جزء پروتئین و یک منبع گلوتامات است، بلکه می تواند گلوتامین را از طریق عضله اسکلتی سنتز کند، سطح آمونیاک خون را کاهش دهد، و آنسفالوپاتی هپاتیک را بهبود بخشد.
4. مکمل ویتامین A و ویتامین C
بیماران مبتلا به بیماری مزمن کبدی مستعد پوکی استخوان هستند که به آن بیماری کبدی استخوان می نامند. با توجه به توانایی ضعیف تبدیل ویتامین D در بیماران مبتلا به بیماری کبدی، اگر ویتامین D اضافی مکمل نشده باشد، خطر شکستگی بیشتر از خطر ابتلا به جمعیت عمومی است.
ذخیره سازی ویتامین A بستگی به کبد دارد، و کمبود ویتامین A در زمانی که کبد آسیب می بیند آسان است. ویتامین A مربوط به بینایی است، و کمبود شدید ویتامین A می تواند باعث کوری شب شود.