درست مانند اسیدهای آمینه شاخه دار ،اسیدهای آمینه ضروریعضله از طریق رژیم غذایی به دست می آید. اسیدهای آمینه ضروری را می توان بلوک های سازنده پروتئین دانست که از ماهیچه ها و بافت های همبند ما در بدن حمایت می کند. نه اسید آمینه ضروری (که شامل لوسین ، ایزولوسین و والین شاخه دار) هیستیدین ، لیزین ، تریپتوفان ، فنیل آلانین ، ترئونین و متیونین هستند. بهترین منابع اسیدهای آمینه ضروری شامل پروتئین های حیوانی مانند تخم مرغ ، مرغ و استیک است.
از زمان انفجار تحقیقات جوندگان در سال 2006 که همه در نزدیکترین وان خود از آمینو اسیدهای زنجیره ای شاخه دار در فروشگاه مکمل های محلی استفاده می کردند ، تحقیقات اخیر در واقع نشان می دهد که مصرف مکمل کامل نه اسید آمینه ضروری برای حمایت مفیدتر است. سنتز پروتئین عضله در مقابل مصرف سه زنجیره شاخه ای به صورت جداگانه. تفکر شهودی این امر بسیار منطقی است ، زیرا برای دستیابی به نتیجه ساخت پروتئین عضلانی جدید ، به نظر می رسد که همه اسیدهای آمینه باید حضور داشته باشند ، نه فقط تعدادی از افراد که به طور مستقل عمل می کنند (به یاد داشته باشید که یک پروتئین جدید عضلانی باید حاوی همه اسیدهای آمینه ضروری)
اسیدهای آمینه ضروری نیز در تحقیقات نشان داده شده است که باعث کاهش اتلاف/از دست دادن ماهیچه ها ، افزایش رشد ماهیچه ها و پشتیبانی از سرعت متابولیسم می شود. مطالعات همچنین نشان می دهد که مصرف آمینو اسیدهای ضروری نزدیک به تمرین می تواند روند بهبود عضلات را تسریع کند.