محصولات جلبک دریایی دارای فعالیت های محرک رشد هستند و استفاده از فرمول های جلبک دریایی به عنوان محرک های زیستی در تولید محصول بسیار بالغ بوده است. محرکهای زیستی به عنوان&موادی تعریف میشوند که علاوه بر کودها باعث رشد محصولات میشوند." هنگامی که مقدار کمی از آن استفاده شود، گیاهان رشد می کنند و به آنها"افزایش دهنده متابولیسم می گویند." عصاره جلبک دریایی از نظر بیولوژیکی در غلظت های کم (رقیق شده به 1:1000 یا بیشتر) فعال است.
هورمون رشد
از نظر بیولوژیکی مشخص شده است که عصاره جلبک دریایی حاوی تنظیم کننده های رشد گیاه است. فرمول جلبک دریایی تازه حاوی سیتوکینین و اسید ایندول استیک (IAA) جیبرلین، تقسیم سلولی و ترکیبات پلی فنل است. در گیاهان عالی، IAA با گروه های کربوکسیل، گلیکان ها، اسیدهای آمینه و پپتیدها پس از هیدرولیز به IAA آزاد تبدیل می شوند.
بتائین
بتائین به عنوان یک املاح سازگار در گیاهان، استرس اسمزی ناشی از تنش شوری و تنش خشکی را تسکین می دهد. عملکردهای دیگری مانند افزایش کلروفیل برگ نیز پیشنهاد شده است. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد بتائین می تواند به عنوان منبع نیتروژن در غلظت های پایین و به عنوان غلظت بالاتر محلول اسمزی استفاده شود.
استرول
به طور کلی، سلول های گیاهی حاوی مخلوطی از استرول ها هستند، ماننداستیگماسترول،24-متیل کلسترول و کلسترول. جلبک دریایی قهوه ای عمدتاً حاوی فیکوسترول و مشتقات فیکوسترول است، در حالی که جلبک دریایی قرمز عمدتاً حاوی کلسترول و مشتقات کلسترول است. جلبک دریایی سبز عمدتاً ارگوسترول و کلسترول 24 متیل اکو را انباشته می کند.
