طبق مطالعه ای از دانشگاه بیلور ، مردان در سنین مناسب 2: 1: 1 دریافت کردندBCAAو به دو گروه دیگر به ترتیب دارونما و لوسین برای تمرین یک پا داده شد. پس از تمرین ، فرایند سنتز پروتئین عضلانی آنها مورد آزمایش قرار گرفت. مشخص شد که BCAA بهترین تأثیر را در افزایش سنتز پروتئین دارد و از گروه های لوسین و دارونما پیشی گرفت.
یکی دیگر از دلایل استفاده از نسبت 2: 1: 1 افزایش انرژی و کاهش خستگی است. BCAA مستقیماً از فیبرهای ماهیچه ای به عنوان منبع سوخت استفاده می کند. این امر به ویژه در مورد ورزش های سنگین مانند تمرینات با وزنه صادق است. بسیاری از مطالعات نشان داده اند که مکمل BCAA قبل از ورزش می تواند استقامت ماهیچه ها را افزایش دهد. مهمتر از همه ، BCAA به کاهش خستگی در هنگام ورزش کمک می کند ، که می تواند به نقش والین نسبت داده شود.
تریپتوفان در طول ورزش به طور گسترده ای توسط مغز استفاده می شود. در مغز ، تریپتوفان به سروتونین تبدیل می شود که معمولاً به آن سروتونین می گویند. در حین تمرین ، سطح بالای سروتونین سیگنال هایی به مغز می فرستد و باعث می شود مغز احساس خستگی کند. این منجر به کاهش قدرت و استقامت عضلات می شود. والین و تریپتوفان وارد مغز می شوند و با یکدیگر رقابت می کنند ، معمولاً والین برنده می شود.
این بدان معناست که هنگام مصرف BCAA والین در طول یا بعد از تمرین ، مقدار کمی تریپتوفان وارد مغز شده و به سروتونین تبدیل می شود. این به عضلات شما اجازه می دهد تا قوی تر منقبض شوند و زمان خستگی را طولانی تر کند. والین همچنین می تواند به شما در حفظ سطح هوشیاری بالا کمک کند و سر خود را در تمام طول روز روشن نگه دارد. به این دلایل ، ما لوسین 2: 1: 1 ، آمینو اسیدهای شاخه دار والین را توصیه می کنیم.